Wilt u ons werk financieel ondersteunen? Doe een kleine donatie en klik hier

De laatste updates in uw mail!

U hoeft niets te missen. leder weekend krijgt u de hoogtepunten van Maurice van afgelopen week in uw mail. Met opmerkelijke artikelen, meer achtergrond en toelichtingen.

Trots en verbijstering

Trots en verbijstering - 69764
Samenvatting van het artikel

Een bijzonder samenloop van omstandigheden. Direct nadat ik een heel bijzondere getuigeverklaring had gelezen over het verzetswerk van mijn vader, kreeg ik een telefoontje over een bizarre tweet van Maarten Keulemans.

Lees volledig artikel: Trots en verbijstering

Leestijd: 6 minuten

Trots en verbijstering

Diametraal

Soms gebeurt het dat je met iets heel bijzonders bezig bent en word je eruit getrokken door iets anders wat qua gevoel en emotie er diametraal tegenover staat. Dat gebeurde me donderdag.

Na mijn artikel over mijn vader, die 22 jaar geleden op 4 januari overleden was, kreeg ik een heel bijzondere brief onder ogen. Het was van iemand, die nauw tijdens de oorlog met mijn vader in het verzet had samengewerkt en hij gaf een verslag van de vele heel moedige daden van mijn vader. Een deel ervan wist ik al, maar toen ik het zo bij elkaar las, was ik nog trotser op hem, dan ik al was. Moed, onbaatzuchtigheid en vindingrijkheid kwamen bij elkaar. Hij bewees dat mensen, ook in heel moeilijke omstandigheden, kunnen kiezen tussen goed en kwaad, ook als het grote nadelige consequenties voor henzelf kan hebben.

U treft die brief verderop in het artikel aan.

Een ‘bijzondere’ tweet

Nadat ik die brief gelezen had, werd ik gebeld door een goede kennis en die vroeg mij “Wat heb jij uitgespookt? Maarten Keulemans heeft een tweet geplaatst waarin hij je beschuldigt dat je hem verrot gescholden hebt en haat zaait”.

Nu scheld ik nooit, maar van Maarten Keulemans was ik wel vaker gewend dat hij “bijzondere” tweets plaatste, waarin hij anderen op grove wijze de maat nam. Dit had hij donderdag geplaatst.

Trots en verbijstering - 69757

Het bleek dat het ging om mijn artikel van dinsdag naar aanleiding van de uitspraken van Fauci bij de Senaat, die had toegegeven dat de 1,5 meter afstandsregel niet op wetenschap was gebaseerd. (Iets wat het RIVM in 2020 ook wist, getuige een interne mail – via een WOB-verzoek gekregen – die ook in het artikel staat.) In dat artikel staan deze zinnen, die over Maarten Keulemans gaan:

“Informatie, die u al vanaf het voorjaar 2020 op deze site heeft kunnen aantreffen en die de lezers van de “kwaliteits-media” nooit hebben kunnen zien, zelfs vandaag de dag nog niet. Want die worden nog steeds in slaap gehouden om maar niet te moeten erkennen dat ze vanaf 2020 de valse profeten van het OMT slaafs en kritiekloos hebben gevolgd (mede onder aanvoering van hun hogepriester/ annex “journalist van het jaar”  Maarten Keulemans. Die dus de laatste zal zijn om te erkennen hoe mis hij heeft gezeten).”

Dit valt bij Maarten Keulemans dus onder de categorie “verrot schelden”  en “haatzaaien”.

Ik vraag me dan wel af hoe hij deze tweet zou omschrijven, die hij zelf een tijd geleden heeft geplaatst:

Trots en verbijstering - 69758

Het enige gevoel dat ik had was “verbijstering”, maar het was voor mij wel een bevestiging van wat ik van de mens Maarten Keulemans vind en van de wijze waarop hij zich sinds 2020 o.a. op Twitter manifesteert.

Gelukkig kon ik die gevoelens weer snel wegdrukken door me te richten op die bijzondere brief over mijn vader en het optreden van hele bijzondere mensen. Dit is die brief:

De brief over mijn vader

In de oorlog werkte mijn vader vanuit het verzet nauw samen met vier Amsterdamse politie-agenten. Drie ervan overleefden de oorlog niet en werden door de Duitsers gefusilleerd. Maar de ene die de oorlog wel overleefde, Arend Japin, heb ik nog diverse keren bij ons thuis ontmoet. In 1971 schreef hij een brief aan de Stichting ’40-’45, die pensioenen toekende aan verzetsmensen. Het ging over de samenwerking van hem met mijn vader om zoveel mogelijk mensen te proberen te redden. Dit is de foto van mijn vader met Arend Japin in de jaren zeventig toen Arend een hoge onderscheiding kreeg voor zijn verzetswerk.

Trots en verbijstering - 69759

En dit is de brief van Japin uit 1971:

'Ik denk dat het omstreeks mei 1942 was toen we Sam de Hond leerden kennen. Om Sam en zijn werk uit te laten komen zal ik naast Sam ook de personen moeten tekenen die met hem samen werkten.

Elias en ik waren in februari 42 door de chef recherche van de Amsterdamse politie gezonden naar het hoofdkwartier van de Duitsers op het Adema van Scheltemaplein. Daar waren Nederlan­ders - allen NSB'ers zoals ons later bleek - die de huisraad van de joodse families moesten opschrijven. Onze taak was, toezicht en controle op deze lieden te houden om te voorkomen dat ze de joodse families zouden bestelen.

Toen we ongeveer drie weken daar waren en niets voor dit werk voelden, leerden wij dr. Van der Laan ken­nen, de gewezen directeur van het marktwezen. Iedere zaterdagochtend kwamen wij bij dr. Van der Laan aan huis voor een bespreking. Wij gaven door wat er die week had plaatsgevonden alsmede de opdrachten die gegeven waren en besprekingen die hadden plaatsgevonden. Hier leerden wij Sam de Hond kennen. Hij bleek één der helpers van dr. Van der Laan te zijn.

In overleg met dr. Van der Laan kwam Sam ons haast dagelijks opzoeken om te vragen of er nog bijzonder­ heden waren. Sam was in feite dus de koerier tussen Van der Laan en ons. Voordat we Sam ons vertrouwen gaven hadden we hem even nagetrokken aan het hoofdbureau en daar hoorden we dat Sam nogal nauwe relaties onderhield met de hoofdinspecteur Blanken van de bereden politie, en dat deze twee erg hadden samengewerkt in de dagen van februari 1941.

Toen waren er veel vechtpartijen tussen de burgerij en de W.A. en de Groene, alsmede de grote arrestaties van veel jonge joden. Naar aanleiding van dit bericht gaven we Sam het volle vertrouwen en werd de samenwerking steeds intensiever. Er kon niets gebeuren of onze joodse vrien­den waren op de hoogte. Na 15 juli 1942 toen de eerste groep joden zogenaamd vrijwillig waren vertrokken naar Westerbork werd de samenwerking anders. Dagelijks kwam Sam inlichtingen en berichten halen en daar er vaak joden werden gearresteerd en aan het Adema van Scheltemaplein werden geplaatst op de binnen­plaats keek hij of er gelegenheid was die er uit te halen.

Sam kwam regelmatig in een oude vrachtauto en menigmaal kreeg een gearresteerde de kans om in de auto te klimmen en met Sam te verdwijnen. Dit was een zeer gevaarlijk en moeilijk werk. De gearresteerden liepen op de binnenplaats. Er was dan een post (S.S.er) geplaatst bij de ingang van de binnenplaats. Er zijn nogal wat pogingen mislukt. Twee vluchtende mannen zijn daar door de wacht neergeschoten en gedood.

Hoeveel mannen Sam hier heeft weten te redden kan ik niet aangeven, het zijn er tientallen geweest. Het aantal telt volgens mij niet mee, maar wel de grote moed die Sam aan de dag legde alsmede het feit dat hij in de eerste plaats aan zijn medemens dacht en daar alles voor over had.

Naast dit werk heeft Sam de Hond groots werk verricht in de Joodse Schouwburg. Als er mensen in de Schouwburg waren die op transport moesten dan was Sam de Hond ook in de Schouwburg en vooral in de nachtelijke uren. Naast veel ouderen heeft Sam ook veel kinderen uit de Schouwburg weten te halen. De kinderen gingen naar de crèche aan de overkant van de Schouwburg en werden van daaruit verder gebracht. Sam heeft veel samengewerkt met Süskind en Sluzker, doch meestal werkte hij op eigen initiatief en was daarbij zo vrij en brutaal - waarbij hij dus veel risico’s nam - dat het niet te beschrijven is. Deze man kende geen angst. Het werken in de Schouwburg heeft dus omstreeks anderhalf jaar geduurd en per week was de Hond daar zeker vier dagen aanwezig, Sam bracht de ouderen vaak naar hun woning terug en zorgde dan dat de sleutels etc. aanwezig waren.

Bij de verschillende razzia's, in Zuid, in Oost en het Centrum van Amsterdam heb ik de Hond tientallen mensen zien redden. Hij kreeg hierbij vaak hulp van Weelink. Bij deze razzia's waren de treinen waar de mensen werden heen gebracht afgezet door Duitsers. Sam was altijd met zijn vrachtauto aanwezig en stond voor iedereen, die de moed op kon brengen om te vluchten, klaar.

Bij de grote razzia in het Centrum heeft Sam de Hond wel een bijzondere prestatie geleverd. Al de mensen werden via de synagoge geleid en dan doorgestuurd, De staf van de S.D. stond voor de synagoge, in dit gebouw waren doorlopend zo'n 50 groene politiemensen aanwezig.

Lages wilde hebben dat ieder werd doorgestuurd, dat wil zeggen, ziek, krankzinnig, invalide, oud of jong, alles moest weg. Trots de scherpe controle van de Duitsers is het Sam de Hond gelukt, in samenwerking met enige anderen, meer dan 40 mensen hieruit te redden. Ik heb met Van der Laan over Sam gesproken. Hij zei: "Sam de Hond is voor de joodse gemeenschap zijn gewicht in goud waard, ik ben zeer trots op hem en als ik de oorlog overleef zal ik mijn woorden over Sam waar maken."

Naast dit werk heeft Sam de Hond zich veel bezig gehouden met levensmiddelen voor de joodse gemeenschap. Vaak werden joodse winkeliers plotseling weggehaald. De Duitse 'Omnia', een dienst die over de winkeliers en zakenmensen ging, kwam dan vlug om de goederen weg te halen. Als het levensmiddelen betrof kwam Sam ons waarschuwen dat hij in overleg met Dr Van der Laan deze winkels ging leeg halen. Vaak ging Wee link of ondergetekende mee om de zaak te dekken. De levensmiddelen gingen via de joodse raad hetzij naar Westerbork of zo nodig naar tehuizen etc.

Deze stunts waren voor Sam zeer gevaarlijk, want er hoefde maar één N.S.B.er in de buurt te wonen en alles kon worden verraden. Bij al dit werk kende Sam maar een doel, namelijk de joodse gemeenschap helpen.

Even heeft Sam het erg moeilijk gehad. In het voorjaar van 1943 wilde hij een vrouw en haar kind uit de Schouwburg helpen vluchten. Hij werd hierbij betrapt door een der SS'er. Deze arresteerde hem en bracht hem naar het Adema van Scheltemaplein naar Aus der Fünten. Na even te zijn verhoord werd Sam in een kamer geplaatst en wist daaruit te ontsnappen. Ogenblikkelijk werd een groep SS'ers naar zijn woning gezonden, die zijn vrouw meenamen en al het meubilair kapot sloe­gen. Sam dook onder doch kwam een paar maanden later weer opdagen en ging gewoon weer aan zijn werk doch hij drukte zich wel ten opzichte van de SD' ers.

Apeldoorn, 27 augustus 1971, A. Japin, gepensioneerd adjudant van politie der Gemeente Amsterdam., Oud LKP 'er."

Na het lezen van deze brief kunt u begrijpen dat die bizarre tweet van Maarten Keulemans mijn dag niet kon verpesten.

U heeft zojuist gelezen: Trots en verbijstering

Volg Maurice de Hond op X | Facebook | LinkedIn | YouTube.

Deze website opereert dankzij de financiële steun van de bezoekers en kent geen paywall of adverteerder. Klik hier als u een (kleine) donatie wilt geven. Onze dank is groot.

Deel dit artikel: Twitter Facebook Linkedin WhatsApp
REACTIES
Reageer hier, maar met respect.

We verwelkomen respectvolle en relevante opmerkingen. Off-topic commentaren worden verwijderd. Als je illegale dingen doet, zullen we het verbieden.

 
“Ze kunnen niet eens de pandemie voorspellen, die ze zelf hebben veroorzaakt” - 71056
Blind voor mens en recht in het kwadraat - 71024